تبلیغات
حنیف - با خوانندگان: درهای باز

با خوانندگان: درهای باز

نویسنده :حنیف
تاریخ:شنبه 7 تیر 1393-07:49 ب.ظ

مقدمه: در متن صنعت و دانشگاه به این سوال اشاره شد که کدام راه برای صنعت ایران بهتر است؟ تکیه بر شرکت های داخلی برای گسترش و تولید شغل یا باز کردن درها به سوی شرکت های خارجی به منظور سرمایه گذاری و جذب نیرو.

به این سوال در متن قبلی از این نظر پرداخته شد که با توجه به حجم نیروهای متخصص فعلی در بازار کار ایران، و نیروهای نخبه ای که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، کشور ایران پتانسیل بالایی برای جذب شرکت های خارجی دارد. این شرکت ها نیروی متخصص داخلی ما را در راستای تولید محصول مدیریت خواهند کرد (توانایی مدیریتی که ظاهرا در صنعت ما رشد نکرده است) و تجاربشان را به صنعت ما منتقل می کنند. چنین کاری موجب سود هر دو طرف می شود. البته یک چالش اساسی پیش روی این مسیر، تحریم های سیاسی است.

متن زیر را  ح. غ. از دوستان دوره ی مدرسه و دانشگاه که یکی از شرکت های نوپای صنعت ایران را راه انداخته، نوشته است. در این متن به مسأله ی مشابهی پرداخته شده است: "شرکت های صنعتی موجود در کشور تا چه حد توان رقابت با صنایع خارجی را دارند و در صورت ورود محصولات شرکت های خارجی به ایران سرنوشت شرکت های مشابه داخلی و نیروهای فعال در آن ها چه خواهد شد؟"

ورود شرکت های خارجی یا ورود محصولات شرکت های خارجی به ایران مسایلی است که نیاز به تعمق بیشتری دارد.


واقعیت این است که مسایل خصوصا در علوم انسانی همیشه به آن شکلی نیستند که خیلی مطرح اند! یعنی اینکه فکر کنید چون یک گزاره ای منبعث از یک علم انسانی خیلی گفته می شود حتما درست است، فکر درستی نیست! نه به این خاطر که علم آمار کاستی هایی دارد، بلکه به این خاطر که در بسیاری موارد برای بیان این گزارهها حتی از آمار هم کمک گرفته نشده است! به نظرتان خیلی عجیب است؟ بگذارید برایتان مثالی بزنم، اقتصاددانانِ طرفدار بازار آزاد بعضا نموداری را به شما نشان می دهند که در آن ضریبِ جینی در طی دوره ی رشد اقتصادی ابتدا بالا می رود (یعنی اختلاف طبقاتی زیاد میشود) و بعد پایین می آید و از حالت سابق هم بهتر میشود! اگر خاطرتان باشد در همین ایران هم گاه به این نمودار که عنوان علمی را هم یدک می کشید ارجاع داده می شد. خب حالا اگر این سوال برایتان پیش بیاید که این نمودار که چندین دهه قبل برای اولین بار ارائه شده است، چقدر شواهد آماری داشته است، جواب ارائه دهنده ی نمودار این است: صفر شاهد آماری!!

درست بر همین سیاق اقتصاددانانِ بازار، راه پیشرفت اقتصادی را از طریق بازار آزاد معرفی می کنند. مثلا می گویند که دنیا الان تخصصی شده است و هر کشوری باید روی یک سری حوزه تمرکز کند و بعد برای بقیه حوزهها از بقیه کمک بگیرد و از این حرفها. حالا اگر این سوال برای شما پیش آمده است که امریکا چطور طی حدود دو قرن به پیشرفته ترین کشور دنیا تبدیل شد و آیا خود امریکایی هایی که پیشنهاددهنده ی این مدل هستند در تمام دوران رشد اقتصادیشان درهایشان رو به محصولات سایر کشورها باز بوده است، جواب این است که به هیچ وجه، نه تنها امریکا، بلکه حتی انگلستان به عنوان قلب تپنده ی نظام سرمایه داری تا سالها با وضع تعرفه های سنگین مانع رقابت دیگران با محصولات خودشان در بازارهای داخلی شدند و تنها بعد از اینکه به مقدار کافی به پیشرفت دست پیدا کردند تعرفهها را کم کردند. حالا اینها برای ما نسخه میپیچند که اقتصاد خودتان را باز کنید.

بگذارید به سالهای متاخرتر برگردیم. یک شرکت خودروسازی هست که خودروهایش اصلا نتوانسته در صادرات پیشرفت چشمگیری کسب کند، دولت هم مرتبا از آن حمایت میکند، خودروهایش هم در مقابل خارجیها بسیار بیکیفیت است، اکثر مردم هم معتقدند که این شرکت اگر تعطیل شود برای اقتصاد کشور خیلی بهتر است، خب حال این چه شرکتی است؟ کاملا درست حدس زدید، تویوتا، در حدود 70 سال قبل در ژاپن! حالا یک مثال دیگر، یک کشوری هست که همهی درهای واردات را به روی خودش بسته است، هر شرکتی که میخواهد ثبت بشود باید دهها مجوز بگیرد، دولت برای همه تعیین تکلیف میکند و در همهی حوزههای اصلی مثل صنایع الکتریک و فولاد و خودرو و ... هم وارد شده است. به نظر نمیرسد که با فرمولهای اقتصاد رقابتی و بانک جهانی و ... به هیچ جا برسد، این کشور کجاست؟ آفرین باز هم درست حدس زدید، کرهی جنوبی 40 سال پیش، زمانی که به شهادت یکی از اساتید دانشکده صنایع دانشگاه شریف که همان زمانها در شریف بوده، کرهایها با هواپیما به ایران میآمدند، به دانشگاه شریف مراجعه میکردند، به مرکز محاسبات دانشگاه میرفتند و با کامپیوتر بینظیری که در آنجا موجود بود محاسباتشان را انجام میدادند و بعد برمیگشتند کره. آری چنین بود روزگار.

خب اما ماجرای حمایت یک سر دیگر هم دارد. درست است که پدر یک کودک پنج ساله باید از او حمایت کند تا درس بخواند و بعد وارد بازار کار شود (طبعا در تشبیه به یک شرکت، مطابق استانداردهای صندوق بینالمللی پول این کودک باید خودش وارد بازار کار شود و با رقابت با بزرگان برای خودش کسی بشود!) اما قرار نیست که تا 40 سالگی هم از او این حمایت را ادامه دهد. یعنی بالاخره حمایت از صنایع داخلی هم یک حدی دارد.

در ایران صنایع سالها حمایت شده اند، اما هنوز هم به نظر نمی رسد که ما آماده ی مبارزه شده باشیم، به نظرم این موضوع یک دلیل اساسی دارد و آن هم وجود نفت است! نفت به ما این فرصت را میدهد که از شرکتهای دانشبنیان کوچک و بیاهمیت افسانههای بینظیری بسازیم، چون این شرکت فلان محصول را آماده کرده است که از مشابه خارجیاش بیست درصد ارزانتر است، واضح است که این کار با پول دولت انجام شده اما این که این محصول کجا فروخته میشود را فقط خدا میداند! اگر ما هم مثل کره، محروم از رانت بودیم، شرکتهایمان مجبور بودند بالاخره روزی جواب بدهند و خودروسازیهای ما اینقدر عقبتر از آنها نمیماندند.

بگذارید یک حرف خوبی را از استاد بی نظیرم فرشاد مومنی نقل کنم: پیشرفت یک کشور در گرو دو چیز است، صرف نظر کردن از رانت و فداکاری یک نسل. به نظر من ما در انقلاب خودمان یک نسل فداکار داشتیم که متاسفانه فرصت نشد که آنقدرها فداکاریشان را به عرصه ی اقتصاد هم منتقل کنند. صرف نظر کردن از رانت را هم کلا فراموش کردیم، دولت ما دولت رانتخوار است، با این وضع ما صد سال دیگر هم برای رقابت با جهانیان آماده نمیشویم. همین الان که درهای کشور قابل باز کردن نیستند و تحریم دارد بهمان فشار می آورد باید به فکر باشیم.

پینوشت:

1- مساله ی استراتژی صنعتی کشور نیاز به شناخت از توانایی های صنعتی داخلی کشور دارد. صنعت کشور نیاز به تربیت دارد تا رشد کند. وارد کردن فشارهای بیش از حد، شرکت های داخلی را نابود می کند و حمایت بیش از حد به تنبلی صنعت ایران منجر می شود.  از این نظر برداشت های افرادی مثل دوست عزیز ما (که در صنعت کشور مشغول است) از توانایی های صنعت ایران بسیار حایز اهمیت است.

2- همان طور که انتظار می رفت سفر سن فرانسیسکو با تجربیات مختلفی همراه شد. در این یک هفته فرصتی شد تا در یک سلسله جلسات دوروزه برای تخصیص اعتبار مالی به یک پروژه ی علمی بین چند دانشگاه شرکت کنم. همچنین از دانشگاه های برکلی، استنفورد و سانتا کروز دیدن کردم و با دوستان مختلفی که در شرکت های مختلف این منطقه مثل گوگل، یاهو، فیس بوک و... کار می کنند صحبت نمودم. همین طور فرصتی شد تا از جمع ایرانی های مذهبی برکلی و استنفورد دیدار کنم، با اساتید ایرانی دانشگاه ها برخورد داشته باشم، فوتبال ایران-آرژانتین را در جمع انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه استنفورد ببینم، از شهرهای منطقه ی خلیج سن فرانسیکو و نقاط دیدنی آن ها دیدن کنم و در نهایت  به مناطق زیبای این منطقه مخصوصا جاده ی کالیفرنیا 1 که در امتداد اقیانوس کشیده شده است بروم.

اگر خدا بخواهد در چند متن تجربیات مختلف این سفر را  می نویسم. در روز آخر چند ساعت مانده بود به پرواز و کار دیگری هم نداشتیم برای انجام دادن. با یکی از دوستان رفتیم به پارکی نزدیک شرکت گوگل. به طور اتفاقی چند نفر از دوستان دوره ی دانشگاه را در پارک دیدیم که برای پیک نیک آمده بودند. یکی شان هم دوره ای خود ما بود. کارشناسی و ارشد را در دانشگاه شریف خوانده بود و بعد با چتد نفر دیگر از بچه ها شرکت آی تی راه انداخته بودند و بعد از مدتی برای دکترا به آمریکا آمده بودو حالا در گوگل کارآموزی می رفت. تجربه ی او نشان می دهد شرکت های بزرگ چطور بالقوه می توانند افراد کارآفرین را به یک کارمند صرف تبدیل کنند، خطری که در راه دادن شرکت های بزرگ به داخل کشور باید حواسمان به آن باشد.

3- ماه رمضان، ماه خدا، شهر صیام، شهر قیام و ماه قرآن را به مسمانان در شرق و غرب عالم تبریک می گویم. دعا کنیم مشکلات جهان اسلام با ظهور صاحب امرمان رفع شود. امیدوارم در این ماه مشمول دعای خیر خوانندگان بشوم.





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
How can I increase my height after 18?
سه شنبه 17 مرداد 1396 12:20 ق.ظ
I am truly happy to glance at this website posts which contains lots of useful information, thanks
for providing these statistics.
How we can increase our height?
شنبه 14 مرداد 1396 08:30 ق.ظ
When I originally commented I clicked the "Notify me when new comments are added" checkbox and now each time a comment is added I get three emails with the
same comment. Is there any way you can remove me
from that service? Appreciate it!
jenaefryman.weebly.com
جمعه 13 مرداد 1396 04:05 ب.ظ
I like the valuable information you supply for your articles.

I will bookmark your blog and take a look at once more here regularly.
I am somewhat certain I will learn lots of new stuff proper right here!
Best of luck for the next!
BHW
دوشنبه 21 فروردین 1396 08:23 ب.ظ
Wow, incredible blog layout! How long have you been blogging for?
you make blogging look easy. The overall look of your
web site is excellent, as well as the content!
manicure
یکشنبه 20 فروردین 1396 03:22 ق.ظ
Hello, yes this post is genuinely pleasant and I have learned lot of things from it about
blogging. thanks.
BHW
شنبه 12 فروردین 1396 08:32 ب.ظ
Hello, I log on to your new stuff like every week. Your writing style is awesome, keep up the good work!
نایسر دایسر
یکشنبه 29 تیر 1393 02:14 ب.ظ
سلام وبلاگ خیلی خوبی داری من همیشه بهت سر میزنم دوست داشتی بیا با هم تبادل لینک کنیم . با حضورت خوشحالمون کن| http://nicerdicer-plus.blogsky.com
پاسخ حنیف : سلام
دوشنبه 9 تیر 1393 02:12 ب.ظ
این پارکها در هر استانی وجود دارند. برخی شان بیشتر و برخی شان کمتر از زمان تاسیسشان میگذرد. مثلا پارک علم و فناوری استان اصفهان از اولین پارکهای تاسیس شده در کشور است.
مراجعه کنندگان به این پارکها کسانی هستند که علم بدانند. از هر رشته ای باشد ارزشمند است.برق، مکانیک، کشاورزی، رباتیک، پزشکی و غیره.
این افراد از گروههای مختلف در جامعه هستند.
مثلا ممکن است کسی یا کسانی یک چیز جدید اختراع کنند.مثلا یک دستگاه جدید که به درد مردم و جامعه بخورد. اما فرصت و امکانات تجاری سازی آن را ندارند و یا افرادی که میتوانند از دانش خود پول و سرمایه تولید کنند بدون اینکه چیزی اختراع کنند. مثلا کلاسهای علمی برگزار کنند.
در هر صورت مراجعه کنندگان به این پارکها برای حمایت شدن باید در چیزی که ارایه میکنند متخصص باشند و دانش کافی داشته باشند.
پاسخ حنیف : سلام، خیلی ممنون از ارسال مطلب و این که مشاهداتون رو نوشتین. متن بعدی رو به مطلب شما اختصاص می دم. اگر بتونین نقدتون رو کامل کنین و مثلا به جز مشکلات مدیریتی فرآیند های موجود رو هم نقد کنین خوبه. مثلا فرض کنین مدیریت مشکلی نداشت و خوب کار می کرد، اون وقت سازوکارهای این پارک ها رو چطور می شد باز بهتر کرد؟
یکشنبه 8 تیر 1393 05:43 ب.ظ
ما رابه دعا کاش فراموش نسازند
رندان سحرخیز که صاحب نفسانند
فرا رسیدن ماه مبارک رمضان مبارک
پاسخ حنیف : ممنون
سحر با باد می گفتم حدیث آرزومندی
خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی
بازی آنلاین
یکشنبه 8 تیر 1393 10:49 ق.ظ
سلام. وبلاگت خوبه ولی سعی کن یک قالب اختصاصی واسش طراحی کنی.اگه کارت شارژ مجانی هم خواستی یه سر به سایت من بزن. اگه تمایل داشتی منو با عنوان بازی لینک کن. ممنونم
پاسخ حنیف : سلام
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




Admin Logo
themebox Logo